Idź Drozd: zdjęcia, przyczyny, objawy, leczenie pleśniawki
medycyna online

Drozd: objawy i leczenie

Zawartość:

Grzybica (kandydoza) to dość poważna patologia, która dotyka błon śluzowych, skóry, a nawet narządów wewnętrznych. Jest wywoływany przez grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Choroba występuje tylko wtedy, gdy osłabione są mechanizmy obronne organizmu, a warunkowo patogenna mikroflora grzybowa, która jest stale obecna na skórze i błonach śluzowych człowieka, staje się bardziej aktywna i zaczyna się namnażać w sposób niekontrolowany.

Grzybica jest chorobą, która może dotknąć prawie każdą osobę, ponieważ jej rozwój wiąże się z głębokimi czynnikami endogennymi. Występuje w postaci ostrej i przewlekłej i ma wiele różnych objawów. Dlatego wielu pacjentów czasami nie jest w stanie wiarygodnie określić przyczyny złego stanu zdrowia.



Częstość występowania choroby

Zdjęcie pleśniawki Drożdżowe grzyby z rodzaju Candida uważane są za najbardziej nieszkodliwych i najbardziej rozpowszechnionych przedstawicieli najstarszej cywilizacji. Są stałymi mieszkańcami mikrobiologicznego połączenia ludzkiego ciała. Candida można znaleźć na błonach śluzowych jelit, pochwy, w jamie ustnej i na skórze.

Według statystyk, przynajmniej raz w życiu, około 2/3 populacji planety cierpiało na jedną z możliwych form zakażenia grzybiczego. Objawy tej choroby są często obserwowane u pracowników przemysłu cukierniczego i konserwowego, z powodu podrażnienia skóry kwasami, sokami, esencjami, alkaliami i substancjami cukrowymi, a także w przedsiębiorstwach stosujących antybiotyki i różne rodzaje grzybów. Objawy kandydozy są bardzo często spotykane u osób, które z natury swojej działalności zawodowej muszą kontaktować się z wodą przez długi czas. Są to pracownicy łaźni, basenów itp.

Kandydoza jest często towarzyszem chorób układu krwionośnego, przewlekłych patologii zakaźnych, zaburzeń metabolicznych, niewydolności enzymatycznej przewodu pokarmowego. Występuje również u pacjentów po nieodpowiednim stosowaniu antybiotyków, cytostatyków, hormonów, leków immunosupresyjnych i środków odurzających.

Przyczyny patogenu

Czynnikiem wywołującym pleśniawki są grzyby drożdżopodobne Candida. Są to mikroorganizmy dość rozpowszechnione w przyrodzie, które nie powodują fermentacji alkoholowej, ale jednocześnie powodują psucie się żywności, a najbardziej agresywne formy prowokują rozwój procesów patologicznych w organizmie człowieka.

Grzyby Candida mają wydłużony cylindryczny kształt i mogą tworzyć prymitywną grzybnię. Ten mikroorganizm nie tworzy endospor charakterystycznych dla grzybów torbaczowych, ale w niekorzystnych warunkach tworzy chlamydospory (zmodyfikowane komórki pokryte gęstą membraną). Według ekspertów są najważniejszym czynnikiem infekcji.

Pseudomycelium grzyba - kilka wydłużonych komórek połączonych długimi łańcuchami. Co więcej, każda komórka pseudo-grzybni ma w pełni uformowaną błonę komórkową, w przybliżeniu taką samą jak prawdziwa grzybnia.

Rozmnażanie grzybów Candida następuje przez pączkowanie. Jednocześnie nowy zarodek komórkowy (blastopor), oddzielony od komórki macierzystej, z czasem przekształca się w dojrzałą jednostkę.

Ten mikroorganizm żyje w środowisku lekko zasadowym lub obojętnym, a nawet przy niewielkim przesunięciu w stronę kwasową, rozwój i reprodukcja patogenu jest tłumiona. W trakcie swojego życia Candida może przesunąć pH średniej do słabo alkalicznej reakcji, dlatego też proces patologiczny, który wywołuje, jest często lawinowy.

Czynniki wywołujące agresywność grzyba Candida

Drożdżowe grzyby Candida, ze względu na swoją strukturę, są dobrze chronione przed skutkami różnych niekorzystnych czynników. Optymalna temperatura dla normalnego wzrostu mikroorganizmu wynosi od 20 do 27 stopni. Niemniej jednak czynnik powodujący kandydozę również normalnie rośnie i rozwija się w temperaturze ludzkiego ciała. Drożdżowe grzyby dobrze trawią cukier i dlatego wolą „osiedlać się” w tkankach bogatych w glukozę.

Candida odnosi się do mikroflory warunkowo patogennej, ale ze zmniejszeniem skuteczności mechanizmów ochronnych może wywołać rozwój procesu patologicznego. Głównymi czynnikami są różne choroby endokrynologiczne lub zakaźne, długotrwała antybiotykoterapia, terapia hormonalna, rozwój nowotworów złośliwych, dzieciństwo i starość oraz ciąża.

Z reguły zwyczajowo przypisuje się pleśniawki do autoinfekcji, co oznacza, że ​​źródłem infekcji jest własna mikroflora tej osoby. Jednocześnie specjaliści są świadomi przypadków, w których zakażenie kandydozą pochodzi z zewnątrz.

Należy zauważyć, że rozwój procesu patologicznego następuje ze względu na spadek odporności miejscowej, ale jednocześnie sam grzyb nie zmienia swoich właściwości. Kiedy ochrona immunologiczna jest osłabiona, patogen przyłącza się do komórek nabłonka i wnika w głębsze warstwy tkanki. Czasami w takiej sytuacji ustala się dynamiczna równowaga, a drozd, zamieniając się w formę utajoną, trwa przez lata. W tym przypadku patogen próbuje przeniknąć tak głęboko, jak to możliwe, a organizm gospodarza stale go odrzuca. Gdy równowaga zostanie przesunięta, może wystąpić powrót do zdrowia lub może wystąpić nawrót choroby.

Postacie kliniczne choroby

W praktyce klinicznej występują następujące formy patologii:

  • Kandydoza układu moczowo-płciowego (pleśniawka)
  • Kandydoza błony śluzowej jamy ustnej;
  • Kandydoza gładka skóra i fałdy skóry;
  • Kandydoza trzewna (uszkodzenie dróg oddechowych i przewodu pokarmowego);
  • Przewlekła uogólniona kandydoza (ziarniniakowa).

Objawy i objawy pleśniawki

Kandydoza układu moczowo-płciowego

Z reguły ta forma choroby objawia się u kobiet w postaci zapalenia sromu i pochwy (częściej nazywa się to pleśniawką), a u mężczyzn w postaci zapalenia błony śluzowej (zapalenie skóry na głowie prącia).

Wraz z rozwojem kandydozy pochwy kobiety skarżą się na swędzenie i pieczenie w okolicy zewnętrznych narządów płciowych. W oczekiwaniu na pochwę (jak również w samej pochwie) powstają ogniska przekrwienia i białawe plamy, wokół których mogą wystąpić pęcherze. Jednak najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest tandetny, białawo-szary wydzielina z kwaśno-mlecznym zapachem (lub zapach stęchłego chleba żytniego). Swędzenie i dyskomfort często nasilają się podczas miesiączki, po długim spacerze i po zabiegach wodnych, a także po południu i podczas nocnego snu.

Kandydoza narządów płciowych u mężczyzn jest chorobą, która może wystąpić po kontakcie seksualnym z zakażonym partnerem. Czasami jednak zapalenie rozwija się u pacjentów z cukrzycą i po długotrwałej antybiotykoterapii.

Wraz z rozwojem drożdżakowego zapalenia jelita mężczyźni skarżą się na pieczenie i zaczerwienienie w okolicy napletka i żołędzi prącia. Objawy mogą się nasilić po kontakcie seksualnym. W niektórych przypadkach pęcherzyki i erozja pojawiają się w obszarach objętych stanem zapalnym, jak również skąpe zrzuty. U pacjentów z obniżoną odpornością może wystąpić obrzęk, który często prowadzi do stulejki bliznowatej, pęknięć napletka i stwardnienia.

Drozd ustny

Symptomy pleśniawki Doustne pleśniawki lub drożdżakowe zapalenie jamy ustnej jest chorobą najczęściej występującą u noworodków, a także u osób zmuszonych do stosowania protez zębowych. Najbardziej typowym objawem tej formy zakażenia jest pojawienie się na błonach śluzowych jamy ustnej białej tandetnej płytki. Na najwcześniejszych etapach rozwoju zapalenia jamy ustnej na wewnętrznej stronie policzków, a także na dziąsłach i na języku, małe kieszonki w postaci zaczerwienienia. Następnie łączą się i formują filmy o różnych kształtach i rozmiarach. Takie folie są łatwo usuwane, a pod nimi znajduje się jaskrawa, jasnoczerwona powierzchnia. Z reguły kandydoza jamy ustnej występuje bez gorączki i zapalenia węzłów chłonnych.

Dla przewlekłej postaci choroby charakteryzuje się występowaniem grubych, blisko przylegających do błon śluzowych nalotów, po których usunięciu na dotkniętych obszarach pozostaje erozja. Język u pacjentów z przewlekłym drozdem jest znacznie powiększony. Jest pokryta głębokimi bruzdami i żółtawo-białym kwiatem.

W przypadku, gdy infekcja grzybicza rozprzestrzenia się poza granice jamy ustnej, czasami pojawia się przekrwienie drożdżakowe (kandydoza kącików ust). Może występować w postaci pęknięć lub erozji, z wyraźnymi granicami i szaro-białym zabarwieniem.

Wraz z rozwojem kandydozy ust zauważono złuszczanie, skóra na ustach gromadzi się w fałdy i staje się cieńsza, a na czerwonej granicy pojawia się sinica.

Kandydoza gładka skóra i fałdy skóry

Wraz z rozwojem tej formy zakażenia grzybiczego, zmiany najczęściej występują w dużych fałdach ciała (między pośladkami, w pachwinie, pod gruczołami piersiowymi, pod pachami). Jednak grzyb może osiadać w fałdach między palcami, na stopach i na dłoniach, a także na gładkiej skórze ciała. W tym przypadku ogniska infekcji są małymi pęcherzami. Po ich otwarciu pozostaje erozja, która z czasem rośnie i może się łączyć. Ogniska zmian grzybiczych mają nieregularny kształt. Są zabarwione na jaskrawoczerwone i oddzielone od zdrowej skóry paskiem złuszczającego naskórka.

Kandydoza przestrzeni międzypalcowych jest chorobą charakterystyczną dla osób, które z natury swojej aktywności zawodowej muszą kontaktować się z wodą przez długi czas. Najczęściej grzyb dotyka skóry rąk między III i IV, a także palców IV i V. Pacjenci skarżą się na ciężkie pieczenie i swędzenie. Wraz z rozwojem procesu patologicznego dotknięty obszar zostaje pokryty pęknięciami, a następnie na nim powstają ciemnoczerwone formy erozji.

U ciężko chorych osób z osłabioną odpornością (w szczególności u osób zakażonych HIV) często dotyka się skóry stóp i dłoni. Gdy to nastąpi, następuje odwarstwienie naskórka, pojawia się łuszczenie, a także, w obszarach nadmiernego rogowacenia, powstają brudne głębokie brązowe bruzdy.

W przypadku grzybiczych infekcji paznokci, skóra wokół paznokcia zaczyna się zaczerwieniać, puchnąć, cienko i odklejać, a wałek paznokci pogrubia się. Z powodu niedożywienia paznokcie stają się cienkie, stają się żółto-brązowe i oddzielone od łóżka.

Kandydoza trzewna

  1. Kandydoza dróg oddechowych. Jest to forma kandydozy trzewnej, która jest bardzo rzadka w praktyce klinicznej. Z reguły choroba dotyka pacjentów z poważnie osłabioną odpornością. W tym przypadku zakażenie może dotknąć prawie wszystkie części dróg oddechowych, od nosogardzieli do płuc. Niestety, z powodu braku specyficznych objawów choroby, często diagnoza kandydozy układu oddechowego nie jest przeprowadzana na czas. Wraz z rozwojem drożdżakowego zapalenia oskrzeli obserwuje się ogólne zaburzenie stanu u pacjentów, wzrasta temperatura ciała, pojawia się uporczywy kaszel z plwociną, w którym czasami występują zanieczyszczenia krwi, rozwijają się suche i wilgotne rzędy dużych pęcherzyków itd. Gdy kandydalne zapalenie oskrzeli przechodzi w zapalenie oskrzeli, choroba jest powolna. Pacjenci skarżą się na ból z boku, występuje zapalenie podbrzusza. Z reguły w przypadku drożdżowego zapalenia płuc głównie dotyka się dolnych i środkowych płatów płuc.
  2. Kandydoza żołądka jest stanem patologicznym wywoływanym przez grzyby drożdżopodobne występujące na tle wrzodu trawiennego o niskiej kwasowości. Warunek ten sprzyja powstawaniu kolonii grzybów w miejscach uszkodzeń erozyjnych lub wrzodziejących. Czynnik sprawczy powoduje krwawienie i ból oraz spowalnia gojenie uszkodzonej tkanki.
  3. W przypadku długotrwałej terapii antybiotykowej może wystąpić kandydoza jelitowa. Pacjenci cierpiący na tę formę patologii skarżą się na ból i dyskomfort w podbrzuszu, mają wzdęcia i często rozwijają biegunkę. Należy zauważyć, że sformułowanie ostatecznej diagnozy przeprowadza się dopiero po zbadaniu składu mikroflory jelitowej.

Przewlekła uogólniona kandydoza

Ta forma procesu patologicznego rozwija się u pacjentów z poważnie osłabioną odpornością, z naruszeniem tarczycy, a także w obecności cukrzycy. Przede wszystkim w przypadku uogólnionej kandydozy następuje uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, a następnie zakażenie grzybicze obejmuje wargi, skórę głowy, narządy płciowe, skórę i paznokcie. Objawy kliniczne procesu patologicznego są bardzo podobne do objawów łuszczycy lub ropnej skóry (obrzęk, zaczerwienienie i łuszczenie się skóry). Następnie zakażenie może rozprzestrzenić się na narządy wewnętrzne (płuca, oczy, nerki i serce). W przypadku, gdy grzyby drożdżopodobne z pierwotnego ogniska rozprzestrzeniają się wraz z przepływem krwi w organizmie, mówimy o najpoważniejszym stopniu uszkodzenia, który nazywa się posocznicą Candida. Często ten stan prowadzi do śmierci.

Diagnoza pleśniawki

Podczas diagnozy bierze się pod uwagę przede wszystkim objawy choroby. W celu wyjaśnienia rodzaju patogenu przeprowadzane są badania bakteriologiczne (bacposal dla pożywek). Jednakże pacjentowi można zlecić badanie krwi w celu wykrycia przeciwciał przeciwko komórkom grzybów. Również w trakcie diagnozy prowadzone jest badanie poziomu immunoglobulin, które zapobiegają wzmocnieniu Candida na błonach śluzowych.

Diagnostyka różnicowa jest obowiązkowa, ponieważ zmiany patologiczne często można pomylić z innymi chorobami pochodzenia innego niż grzybicze.

Zabieg na drozd

Zabieg na drozd Należy zauważyć, że podczas przepisywania leczenia celem nie jest całkowite zniszczenie grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida, ponieważ w tej sytuacji konieczne jest jedynie ograniczenie ich nadmiernego rozwoju. Z reguły pacjentom przepisuje się specjalne leki przeciwgrzybicze (przeciwgrzybiczne), które dzielą się na kilka grup (alliloaminy, triazole i imidazole).

W łagodniejszych postaciach zakażeń grzybiczych leczenie miejscowe jest najczęściej przepisywane przy użyciu roztworów, maści i czopków czopków. Jeśli jednak terapia lokalna nie przyniesie ulgi, pacjentowi przepisuje się leki ogólnoustrojowe (tabletki lub zastrzyki).

Leczenie wzmacniające przeprowadza się za pomocą leków przeciwgrzybiczych. Terapia witaminami jest przepisywana pacjentom z użyciem kwasu askorbinowego i nikotynowego, a także witamin B2 i B6.

Słodycze powinny być wyłączone z diety, spożycie żywności bogate w węglowodany powinno być ograniczone, a pokarmy białkowe powinny być preferowane.

Bez wątpienia pacjenci cierpiący na ciężką postać kandydozy, badanie stanu immunologicznego i hormonalnego, a także badanie składu mikroflory jelitowej. W przypadku wykrycia odchyleń od normy dokonuje się korekty i przepisuje się główne choroby, które spowodowały rozwój procesu patologicznego.

Tradycyjne metody leczenia pleśniawki

Tradycyjni uzdrowiciele w leczeniu pleśniawki zalecają stosowanie ziół leczniczych o działaniu przeciwzapalnym i ściągającym. Rumianek, kora dębu, glistnik, ziele dziurawca, nagietek i czeremcha dobrze się sprawdziły. Z tych roślin przygotowuje się wywary, a następnie używa się ich do płukania i płynów, a także przyjmuje się doustnie.

Jednak właściwości lecznicze jogurtu, kombucha, kwas chlebowy i czosnek są od dawna znane. Te produkty zawierają duże ilości fitoncydów, witamin i składników odżywczych, a także kwasów, które hamują wzrost i reprodukcję grzybów. Aby przywrócić uszkodzoną tkankę nabłonkową, tradycyjni uzdrowiciele zalecają stosowanie świeżo wyciśniętego soku z marchwi. Można go przyjmować doustnie, można też tworzyć płyny i płukanki. Razem cukier, którego grzyby drożdżopodobne bardzo „lubią”, zaleca się dodawać do żywności i napojów naturalne substancje słodzące o charakterze innym niż węglowodany (stewia lub lukrecja).

Zapobieganie drozdom

Aby zapobiec niekontrolowanemu wzrostowi i reprodukcji grzybów drożdżopodobnych, specjaliści powinni uważnie monitorować stan pacjentów zagrożonych. Obejmuje to osoby, które przyjmowały antybiotyki przez długi czas, leki immunosupresyjne, hormony i pacjentów zakażonych HIV. Wszystkie z nich należy dokładnie zbadać i, jeśli to konieczne, zalecić leczenie przeciwgrzybicze.

W leczeniu pleśniawki, wpływającej na układ moczowy, terapię przeciwgrzybiczą należy prowadzić u obu partnerów seksualnych.

Специалисты не рекомендуют заниматься самолечением, особенно это касается применения антибактериальных средств.

Для того чтобы повысить сопротивляемость организма к любым видам инфекции, следует заниматься спортом и закаляться.

При развитии дисбактериоза кишечника в пищевой рацион должны входить квашеные овощи, кисломолочные продукты, каши из злаков с сохранением оболочки, а также специалисты рекомендуют принимать пробиотики, которые способствуют восстановлению нормальной микрофлоры.

Во избежание развития инфекционного процесса не рекомендуется длительное время применять мыло или зубные пасты, в которых присутствуют антибактериальные добавки.

При выборе нижнего белья необходимо отдавать предпочтение хлопчатобумажным тканям, не создающим парникового эффекта.


7 Апрель 2014 | 16 359 | Bez kategorii
Idź
  • зарема | 23 listopada 2015 r

    У меня постоянное зуд я девочка подротсток она у меня непрекращается

Zostaw swoją opinię


Главный Медицинский Канал: Друзья, спасибо за лайк и подписку! :-) ВСЕ ВИДЕО ПРО МОЛОЧНИЦУ: https://www.youtube.com/playlist?list=PL11XfZptbaJ_1vhB0-7LRBSla6Gj3iylq

Idź
Idź